W badaniach dotycz\u0105cych wykorzystania w terapii COVID wcze\u015bniej istniej\u0105cych lek\u00f3w otrzymywano niesp\u00f3jne wyniki. Naukowcy z Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego (UJ) w Krakowie wykazali, \u017ce rozbie\u017cno\u015bci te mog\u0142y by\u0107 spowodowane przypadkowymi r\u00f3\u017cnicami mi\u0119dzy grupami terapeutycznymi i kontrolnymi oraz niew\u0142a\u015bciw\u0105 analiz\u0105 statystyczn\u0105, a nie b\u0142\u0119dami w praktykach badawczych.<\/b><\/p>\n
Na \u0142amach czasopisma „Studies in History and Philosophy of Science” badacze z Uniwersytetu Jagiello\u0144skiego \u2013 dr Mariusz Maziarz i dr Adrian Stencel, zaproponowali zupe\u0142nie odmienne podej\u015bcie do rozumowania teoretycznego i do bada\u0144 laboratoryjnych oraz ukierunkowanie ich na pr\u00f3b\u0119 zrozumienia, dlaczego okre\u015blony lek nie mo\u017ce by\u0107 efektywny.\u00a0<\/span><\/p>\n Pilna potrzeba odkrycia leku na COVID-19 spowodowa\u0142a, \u017ce badania kliniczne rozpoczynano bezpo\u015brednio po uzyskaniu pozytywnych wynik\u00f3w test\u00f3w laboratoryjnych lub wy\u0142\u0105cznie na podstawie teoretycznej analizy mechanizmu replikacji wirusa i sposobu dzia\u0142ania leku.<\/span><\/p>\n